Το ημερολόγιο ενός στρατιώτη

(Εναλλακτικός τίτλος: Πήζοντας στο Κ.Ψ.Μ)
(Δεύτερος εναλλακτικός τίτλος: Μήπως τελικά δεν περνούσα τόσο καλά στον Αυλώνα;)

Σιωπηλές κραυγές απόγνωσης σε έναν αποχαυνωμένο κόσμο διαστρέβλωσης και φίμωσης της αλήθειας. Αποπλανητές συνειδήσεων και προδότες ονείρων κυριαρχούν εκμεταλλευόμενοι την άπληστα και άδικα δοσμένη τους κοινωνική θέση.
Ανώτερος δεξιά, κατώτερος αριστερά, περήφανος μπροστά, κλαμένος τελικά. Δυστυχισμένες υπάρξεις που μάταια προσπαθούν να αναρριχηθούν στα δύσβατα για κάποιους μονοπάτια της εξουσίας.
Προσπάθεια επιβολής που ακολούθησε την άνευ όρων υποταγή. Σκύβεις χαμηλά, ενώ παράλληλα στοχεύεις ψηλά. Διχασμένη ουτοπία μέσα σε γυάλινη κλούβα. Φυλακισμένη ψυχή, ισοπεδωμένη προσωπικότητα, καταπιεσμένη ψυχολογία, πλούσια αγαθά σε αφθονία όπως έπαρση και αλαζονεία.
Νοητές γραμμές που σε εμποδίζουν να αποκλίνεις σχηματίζουν έναν ιστό από περίεργο χακί υλικό. Αστεία νοοτροπία, παραποιημένη αμφιβολία. Παρηγοριά με το τίποτα, χαρά με το μηδαμινό. Αφρισμένος και ξεχειλωμένος από συναισθήματα που διοχετεύονται μόνο σε λεκιασμένες δεξαμενές και απορριμματοφόρα οχήματα.
Η ελπίδα συσσωρευμένη σε μακρινές και δυσνόητες εποχές. Ο εχθρός πλησιάζει και μοιάζει διαφορετικός. Δεν φορά τομάρι λύκου, αλλά ρούχα συνηθισμένα. Προσποιούμενοι άνθρωποι, κολλάζ χαρακτήρων και γνωστών επιταγών.
Μάταιες κραυγές απόγνωσης σε έναν αποχαυνωμένο κόσμο που αρνείται να δεχτεί και να ακούσει.

Όπως σε βρει ο καινούριος χρόνος

έτσι θα είσαι κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς Με αυτό το σλόγκαν σαν οδηγό περνούσα κάθε Πρωτοχρονιά. Θυμάμαι τον εαυτο μου να κάνει κατάθεση ψυχής στην τουαλέτα και μόλις συνειδητοποιούσα ότι είχε πάει δώδεκα παρά δέκα έβγαινα τρέχοντας. Να έχεις μόνιμο κόψιμο ένα χρόνο ολόκληρο δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορεί να σου πετύχει. Αδυνατίζεις βέβαια αλλά υπάρχουν και πιο πρακτικοί τρόποι να πετύχεις το σκοπό σου. Φρόντιζα να βγαίνω πάντα για να μην μένω σε ένα σπίτι συνέχεια. Θα με περνούσαν και για απόλυτα βλαμένο οι γονείς μου. Παρίστανα και το χαρούμενο πάντα αλλά μάταια. Έτσι με συνέφερε βέβαια και έτσι έκανα.

Φέτος είχα μια κάπως διαφορετική εμπειρία που ευτυχώς ή δυστυχώς δεν μπόρεσα να την αποτρέψω. Δεν χαμπάριασα τίποτα από νέο χρόνο. Όταν μπήκε αυτός εγώ κοιμόμουν. Ύπνο βαθύ και χωρίς όνειρα. Το μόνο που θυμάμαι είναι να μπαίνει μέσα στο θάλαμο η αλλάγη των σκοπών να μου λέει χρόνια πολλά, να προσπαθώ να απαντήσω, να βγάζω ένα μουγκρητό και να με ξαναπιάνει ο ύπνος. Αν ισχύει το περιβοήτο σλόγκαν που ακολουθήσα επί δέκα και βάλε χρόνια τα πράγματα είναι διφορούμενα. Τα να κοιμάμαι ολόκληρο το 2010 μπορεί να μεταφραστεί σαν θα την πέφτω μια χρονιά και θα είμαι απόλυτα ξεκούραστος. Σαγηνευτικά όμορφο ακούγεται. Από την άλλη παίζει να κοιμάμαι όλη τη χρονιά αλλά να μη ξυνπήσω ούτε το 2011. Με μια λέξη να πεθάνω. Μππππρρρρρ σκιάχτηκα.Λέτε να έχω δίκιο; Θα το δείξει ο καιρός και η διπλανή ψηφοφορία. Και τις χρονιές που μπήκε γαμάτα το νέο έτος δεν εξελίχτηκε καλά. Κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις τους. Με κάτι τέτοια προσπαθώ να με καθησυχάσω.

Δεν πέτυχα για ακόμα μια φορά το φλουρί. Η μοναδική φορά που έπεσε σε εμένα χωρίς να έχουν σημαδέψει τη βασιλόπιτα ήταν το 2001 όταν πέρασα τελικά στο πανεπιστήμιο. Αν μου ξαναπέσει ποτέ θα ξανακάνω μηχανογραφικό. Όσο χρονών και αν είμαι. Η παραδόση να κερδίζει το διπλανό από το δικό μου κομμάτι συνεχίστηκε ακάθεκτη.

Πάει και το 2009 λοιπόν. Ας είναι το 2010 καλύτερο για όλους. Και για αυτούς που δεν βγήκαν και στεναχωριούνται για χαζά πράγματα, και για αυτούς που περάσαν πολύ πιο δύσκολες στιγμές από εμένα και τους απασχολούσαν σοβαρά προβλήματα και για αυτούς που πέτυχαν το φλουρί και για όσους πάλι έχασαν. Καλή καρδιά να έχουμε, σωστοί με τους γύρω να είμαστε και όλα θα είναι οκ. Ευτυχισμένο το 2010 κουφάλες. Και ας ακούγεται κοινότυπο. 

Ξύπνησα πρωί πρωί

με τη δροσούλα όχι από τη φωνή του θαλαμοφύλακα. Δεν ξυρίστηκα. Χουζούρεψα και άνοιξα την τηλεόραση. Παλιές κακές συνήθειες που δύσκολα κόβονται. Γνώριμη φυσιογνωμία από τα ποδοσφαιρικά γήπεδα στην οθόνη. Ο βραβευμένος με fair play Ανατολάκης. Τον θυμάμαι να έχει ένα κάποιο πρόβλημα ομιλίας και σκέφτομαι θα κάνει διάλεξη για τα δυσλεκτικά άτομα. Σαν να έπιασε κάτι το μάτι στο κάτω μέρος της οθόνης για υποψήφιο βουλευτή. Μπα λέω ούτε το ΛΑ.Ο.Σ δεν θα μπορούσε να του κάνει πρόταση αυτού. Μετά το φιάσκο με τη Σαρρή έβαλαν μυαλό.

Οι απογοητεύσεις άρχισαν να διαδέχονται η μία την άλλη. Το ίδιο και οι πληροφορίες που εισήλθαν στο κεφάλι μου. Ο πιο καθαρός αμυντικός στην ιστορία του Ελληνικού πρωταθλήματος θέλει να γίνει βουλευτής και να στηρίξει τον προπονητή του, τον μεγάλο Καρατζαφέρη. Τόσες ιδιότητες δεν έχει ούτε ο Κόκκαλης. Ο Καράτζα μας έστειλε όλους αδιάβαστους. Σε λίγο καιρό ίσως φτάσει τους τίτλους και τις τιμές του Ψωμιάδη. Είχα μια ελπίδα ότι θα τον απέλυε ο πρόεδρος αλλά στην ομάδα του ΛΑ.Ο.Σ τα δύο αυτά άτομα ταυτίζονται. Ο Ανατολάκης που λέτε μας είπε πως θα προσφέρει στον τομέα του. Στα σπασμένα γόνατα και τις κίτρινες κάρτες σκέφτηκα αλλά πάλι είχα άδικο. Ο τομέας του λέει είναι ο αθλητισμός γενικά. Πάλι καλά που δεν μας μίλησε και για την ευγενή άμιλλα και τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Ο ξεπεσμός του ανθρώπου με τις χίλιες ιδιότητες τελειωμό δεν έχει.

Να σου πάλι και κάτι ακόμα που δεν μου αφήνει περιθώρια αντίδρασης. Είχε κάνει πρόταση και στον Ψινάκη. Ωραίο πάλι και τούτο. Η ψηφοθηρία καλά κρατεί. Ευτυχώς για αυτόν υπάρχουν άτομα σαν τον Τάσο που τον στηρίζουν. Δυστυχώς για τον υπόλοιπο κόσμο. Κάπου εδώ ο κάθε φυσιολογικός άνθρωπος χάνει τη διάθεση του για σχόλια.

Διάβασα και για τα νέα προγράμματα των καναλιών. Το πρωινό του mega θα πάρει τον πούλο, του ant1 παίζει να πάει καλά. Το alter μοίρασε το προσωπικό του σε παραπάνω κουτσομπολίστικες εκπομπές και θα μας ζαλίσει με την μαντάμ Παλαιτσάκη. Κατά τα άλλα η νέα σειρά του Παπακαλιάτη ήδη θυμίζει το Festen στη βασική του ιδέα. Καλά κρατεί ο Χριστόφορος. Άντε και καλή τηλεοπτική χρονιά να έχουμε. Άντε και άνετη επικράτηση του Άρη με το Μαρούσι την τρίτη. Άντε και καλή τύχη μάγκες.

Δεν θέλω να ξαναπάω φαντάρος

Κάθε καλοκαίρι πηγαίνουμε οικογενειακώς διακοπές στον Πολύγυρο. Στην επιστροφή γελούσα πάντα με τη Λάρα, το σκυλί μας. Μόλις φτάναμε στη γειτονιά που κόβει τις βόλτες της τέντωνε το κορμί της, σήκωνε τα αυτιά και χοροπηδούσε σαν τρελή από τη χαρά. Μου φαινόταν αστεία η αντίδραση μέχρι την πρώτη φορά που γύρισα από Αυλώνα. Εκεί στον περιφερειακό, λίγο πριν την έξοδο της Τούμπας, μου μύρισε Θεσσαλονίκη. Κόρδωσα λοιπόν το κορμί μου και άρχισα να αναπνέω γνώριμο αέρα. Δεν θέλει και πολύ να σου φτιάξει η διάθεση. Την πρώτη φορά που πήραμε άδεια λιώσαμε στη ζέστη. Τη δεύτερη γίναμε μούσκεμα από τη βροχή. Μόλις φτάνεις στην πόλη σου βέβαια όλα αυτά ξεχνιούνται. Τα μικρά πράγματα είναι αυτά που λείπουν. Κυρίως οι συζητήσεις και τα ταξίδια με το μυαλό. Στο στρατό δεν τα προλαβαίνεις και πολύ αυτά. Όχι επειδή σε τρέχουν και δεν έχεις χρόνο αλλά επειδή είναι όλα τόσο προσποιητά και ανούσια. Ακόμα και η έξοδος με τη ψυχή στο στόμα γίνεται. Κοιτάζοντας το ρολόι μη τύχει και αργήσεις.

Σαν να καταλαβαίνω όλους όσους έχουν γράψει τραγούδια, ποιήματα για το στρατό. Όταν περιμέναμε πέντε ώρες για να μας πουν ότι μπορεί να μη θέλετε να πάτε Κύπρο αλλά αν θέλουμε εμείς θα σας πάρουμε σκεφτόμουν κάτι στιχάκια με επιρρόες Καρυωτάκη τύπου:Βουτηγμένα όνειρα σε χακί αποχρώσεις, Σκόνη από τις πέτρες, αναφορές με δόσεις. Αν δεν ήμουν πρώτα στα ακουογραφήματα και μετά στο ΚΨΜ ίσως και να είχα εκδώσει ποιητική συλλογή. Πάντως κατάφερα να λουφάρω αρκετά. Γλύτωσα και την σιχαμερή παρέλαση και κατάφερα να κάνω κάτι σχεδόν μοναδικό. Έγινα Ι1 άοπλο. Δεν μου έδωσαν όπλο και πολύ το χάρηκα. Αρκεί η βολή που έριξα. Δέκα στα δέκα είχα. Ζαρκάδια όμως.

Κλείνω μήνα μέσα στην επόμενη βδομάδα. Θα είναι ψυχολογικά δύσκολη. Θα γίνουν οι μεταθέσεις και έχω ένδειξη για Κύπρο. Δήλωσα ότι δεν θέλω να πάω. Όπως είχα κάνει και υπεύθυνη δήλωση πως δεν θέλω να γίνω ΥΕΑ. Την επόμενη μέρα με είχαν κανονικά στη λίστα. Τετάρτη φεύγουν για Κύπρο, Πέμπτη για Έβρο και νησιά και Παρασκευή όλοι οι υπόλοιποι. Δεν το περίμενα ότι θα ήθελα να κάτσω δυο μέρες παραπάνω στον Αυλώνα αλλά να που έγινε και αυτό. Ευχηθείτε όλοι ρε καθάρματα να φύγω Παρασκευή.

Δεν θέλω να ξαναπάω πάντως φαντάρος. Όπως δεν ήθελα και μικρός να πήγαινα σχολείο. Συγκρίνω την κούραση που έφαγα πέρσι με τα τρία τελευταία μαθήματα για πτυχίο και την ξεκούραση φέτος στο ΚΨΜ. Όσο παράδοξο και να ακούγεται προτιμώ την πρώτη. Μου έλειψε η σχολή. Άλλο αδιανόητο και αυτό. Κοντεύω να σαστίσω. Ελπίζω ότι θα τα λέμε πιο συχνά από την άλλη Δευτέρα και ότι θα έχω πιο μεγάλη επαφή με τον έξω κόσμο. Μέχρι τότε ας μείνει στο μυαλό το θεϊκό: Πέντε μέρες φυλακή και οχτώ πειθαρχείο γιατί στον τοίχο έγραψα μπουρδέλο κέντρο αντίο. Α ναι πάρτε και μια φωτογραφία να έχετε. Να δείτε πόσο πόζεροι είμαστε εκεί στα τεθωρακισμένα.

Η ατάκα της μέρας

Από έναν άνθρωπο που πήγε φαντάρος την εποχή που η θητεία ήταν περίπου 25 μήνες. Μιλώντας για τη δικιά μας γενιά είπε:Αυτοί δεν πάνε στρατό, για γέννα πάνε. Σε εννιά μήνες έχουν ξεμπερδέψει. RESPECT.

Είμαι ένας εν δυνάμει προφήτης

http://www.cosmo.gr/News/Hellas/241532.html

Ναι ναι. Το πρωταπριλιατικό μου ψέμα πάει να γίνει αλήθεια.Για όσους δεν θυμούνται ή απλά με αγνοούν κακό του κεφαλιού τους. Άλλη φορά να είστε πιο προσεκτικοί. Αλλιώς πάτε δεξιά βρείτε τις δημοσιεύσεις του μήνα Απριλίου για να σας φύγει η περιέργεια. Τύφλα να έχει ο Νοστράδαμος. Κάτι φοβίες μην σκηνοθετήσει ο Uwe Boll το Silent Hill 2 αρχίζουν και γεννιούνται αλλά θα τις ξεπεράσω. Για περισσότερες λεπτομέρειες δείτε εδώ http://www.themoviescult.gr/modules.php?name=News&file=article&sid=1495

Παρακαλούσα να κερδίσει με μεγάλη διαφορά το ΠΑ.ΣΟ.Κ στις Ευρωεκλογές για να τα χάσουν στη Ν.Δ και να αρχίσουν να τάζουν διάφορα για να κερδίσουν ψήφους. Πίστεψα πως οι 4.4 μονάδες είναι λίγες αλλά τελικά είχα άδικο. Μείωση της θητείας εισηγήθηκε ο Μεϊμαράκης και πολύ καλά έκανε συμπληρώνω. Δεν ξέρω πολύ καλά βέβαια τις νομοθεσίες αλλά για να το λέει ο αξιότιμος υπουργός(το παράκανα, το ομολογώ) πιθανότατα θα γίνει. Μην είμαστε σίγουροι και πάρουν τα μυαλά μας άδικα αέρα.Σίγουρα θα υπάρχουν και άλλοι σαν εμένα που χάρηκαν με την είδηση/ Άντε να δούμε. Θα έχω παλιώσει και μέχρι το Φεβρουάριο και θα έχω πιο συχνές άδειες για να βλέπω Lost.