Τώρα που χώρισε η Ελένη

το μόνο που έχω να πω είναι: Άντε και στης Τατιάνας

Ηλίθιο παιχνίδι

Τα σιχαινόμουν και αυτά αλλά πέφτω στην παγίδα. Συνηθισμένη μουφιά που απαντάς σε ερωτήσεις που βρίσκεις σε άλλα blog. Γιατί τι κάνω; Μα γιατί είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο ότι ο στρατός σου μειώνει το iq. Πάμε λοιπόν

- Τι θεωρείς μεγάλο κρίμα σε τούτο το κόσμο;
Που έχω διαρκώς ένα ερωτικό καυγαδάκι με τον υπόλοιπο κόσμο

- Τι σκέφτεσαι μόλις κλείνεις τη πόρτα του σπιτιού για να φύγεις;
Που πάω πάλι ο άμοιρος;

- Τι θα έλεγες σε κάποιον που μισείς αν το πετύχαινες στο δρόμο;
Αν μπορούσα να σε πείσω για κάτι θα σε έπειθα να αυτοκτονήσεις.

- Ποιο είναι το εκκεντρικότερο φαγητό που έχεις φάει;
Κάτι μπριζόλες βουτηγμένες στο μέλι

- Τι έκανες τη τελευταία φορά που γέλασες μέχρι δακρύων;
Στο θάλαμο όταν ένα παιδί είπε: Έπαιξα προχθές μια ψιλή ποκίτσα. Ένα χιλιάρικο έχασα μόνο

- Τι σκέφτεσαι μόλις ξυπνάς το πρωί;
  Γαμημένε θαλαμοφύλακα

- Αν είχες μπροστά τον άντρα/γυναίκα των ονείρων σου και σου έλεγε να τα εγκαταλείψεις όλα και να φύγεις μαζί του τι θα έκανες;
Μάλλον θα δίσταζα και θα έμενα μόνος

- Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη;
Δεν έχει πέσει τόσο πολύ το iq μου

- Έχεις αγαπήσει ποτέ;
  Ναι

- Το πιο περιέργο μέρος που έχεις κάνει σεξ;
Πρέπει να γίνω ΕΠΟΠ για να απαντήσω

- Τι σε πληγώνει περισσότερο;
Μάλλον η αχαριστία

- Αν έπρεπε να ακουστεί ένα τραγούδι στη κηδεία σου, βάσει του σήμερα, ποιο θα ήταν;

Άλλη μια χαζή ερώτηση.Μάλλον αυτό

Lost Season 6 Episodes 1&2 LA X

Βρε πως πέρασε ο καιρός. 15 του Μάη ήταν όταν σας είχα υποσχεθεί (ή καλύτερα σας είχα απειλήσει;) ότι θα επιστρέψω με σχόλια και για τον έκτο κύκλο της καλύτερης σειράς όλων των εποχών. Το ξέρω πως η υπερβολή είναι στο αίμα μου δεν χρειάζεται να μου το υπενθυμίζετε. Η καθυστέρηση βέβαια υπάρχει στις αναρτήσεις μου. Ο άφθονος ελεύθερος χρόνος  που είχε πέρσι τέτοιο καιρό δεν υφίσταται πλέον. Τώρα γράφω έχοντας στο μυαλό μου το γυρισμό στο Πολύκαστρο. Τελειώνει και αυτό το βάσανο. Δευτέρα σπάω την κατοστάρα και μπαίνουν σιγά σιγά και οι νέοι της 310(ναι για εσένα μιλάω Δημήτρη). Τα αφήνω στην άκρη όλα αυτά. Διπλό επεισόδιο λοιπόν και ακόμα θυμάμαι τις απορίες που είχα με το φινάλε του πέμπτου κύκλου. Απαντήσεις δεν πήραμε ούτε εδώ και ακόμα αναμένουμε. Πάμε στο ζουμί λοιπόν όπως συνηθίζουμε.

Κάθε κύκλος στο Lost είχε τα δικά του ξεχωριστά στοιχεία και αυτό έκανε τη σειρά να μη χάσει το κοινό της αλλά και να επαναφέρει κάποιους θεατές που την είχαν παρατήσει σε αρχικό στάδιο. Για τον έκτο είναι νωρίς να μιλήσουμε για ξεχωριστό τρόπο αφήγησης. Τα δύο πρώτα αποτελούν συνέχεια του πέμπτου κύκλου. Στα αρνητικά των επεισοδίων συγκαταλέγω το χαζό Love story. Το έχουν κουράσει αρκετά το θέμα με τα φρου φρου και τα αρώματα. Με Σώγιερ και Κέητ λειτούργησε καλά ας μην το παρακάνουν. Προσευχές κάνω για να σταματήσουν. Ακόμα κάτι που δεν θέλω να δω είναι μια ακόμα επιστροφή στο νησί. Ας μην αναλωθούν πάλι σε κάτι τέτοιο. Θα πέσει το χασμουρητό σύννεφο. Δεν τους παίρνει και ο χρόνος βέβαια για υπεραναλύσεις της επιστροφής και σε αυτό βασίζομαι. Περιμένω κάτι πραγματικό έξυπνο και πρακτικό σε αυτό το θέμα.

Ατού παραμένουν ο Τζέηκομπ και ο μυστήριος εχθρός του. Όσο ασχοληθήκαμε με αυτούς τους δύο δεν υπήρξε το παραμικρό πρόβλημα. Απαντήσεις γιοκ βέβαια αλλά θα το συνηθίσουμε και αυτό. Τα πλάνα με το αεροπλάνο που δεν έπεσε στο νησί είναι ένα μυστήριο. Το νησί βρίσκεται κάτω από τη θάλασσα και αυτό είναι χειρότερο μυστήριο. Οι σκηνές στο αεροδρόμιο σε αυτό το στάδιο μοιάζουν ξέμπαρκες. Θα τις ενώσουν δεν υπάρχει θέμα και εδώ περιμένω το έξυπνο και πρακτικό που ανέφερα πριν. Απορίας άξιο είναι βέβαια το γεγονός ότι κανένας από τους επιβάτες δεν θυμάται αυτά τα νέα δεδομένα. Ας μην πάρω και όρκο για τίποτα. Καινούριοι χαρακτήρες από την άλλη και ξεπάστρεμα κάποιων παλιών διακοσμητικών. Ας ελπίσω να μην είναι γλάστρες και οι καινούριοι.

Τι μπορεί να γίνει από εδώ και πέρα; Ο και καλά κακός τύπος λέει ότι θέλει απλά να γυρίσει στο σπίτι του. Τον κρατάει κανείς φυλακισμένο με το ζόρι; Ρε μπας και βγει στο τέλος ο καλός της υπόθεσης; Φοβάμαι βέβαια μην είναι το σπίτι του καμιά πυραμίδα του Χέωπα. Ο Τζέηκομπ από την άλλη ξέρει τα πάντα και προσπαθεί να σώσει το τομάρι του. Λίγο μάταιη μου κάνει η προσπάθεια του να πω την αλήθεια. Πάλι προβληματισμός. Τα δύο επεισόδια δεν ήταν κάτι άλλο από ένας πρόλογος για τη συνέχεια. Την περιμένουμε με ανυπομονησία. Πιθανότατα θα έχουμε και συνάντηση όλων των ηρώων. Δεν χάθηκε το ενδιαφέρον και αυτό είναι θετικό. Δεν με τρέλανε κιόλας αλλά το προσπερνάω. Τα λέμε σε μια βδομάδα.

Υ.Γ Μόνο σε εμένα δεν αρέσει το θέαμα ενός αλυσοδεμένου Ρίτσαρντ;

The Final Destination

Άτιμε Χάρε τόσο κόσμο ξεπαστρέφεις κάθε μέρα, δεν μπορούσες να τους σκοτώσεις όλους μαζεμένους να τέλειωνε αυτό το αίσχος μιάμιση ώρα νωρίτερα; Μια σκέψη που μου πέρασε από το μυαλό πρώτη φορά το σωτήριο έτος 2000 και τελευταία πριν δέκα λεπτά. Μου πέρασε και άλλες δύο αλλά δυστυχώς δεν θυμάμαι τις ακριβείς χρονολογίες. Είδαν το θανατό τους. Ξαναείδαν το θανατό τους. Ξανά ξαναείδαν το θανατό τους. Δεν έφτανε όμως μόνο αυτό. Έπρεπε να ξανά ξαναδούν το θανατό τους για ακόμα μια φορά. Ο Χάρος εξακολουθεί να έχει το ίδιο σχέδιο για τέταρτη συνεχόμενη φορά.

Ταιριάζει για μουσική υπόκρουση το άντε να αρρωστήσει ο άγιος Πέτρος να τη βγάλουμε και φέτος. Αυτό παρακαλάνε οι πρωταγωνιστές για να ζήσουν καμιά μέρα παραπάνω. Στο τέλος το ξέρουμε ότι όλοι θα πεθάνουν. Είναι απορίας άξιο πως κυκλοφόρησαν τρεις συνέχειες; Έχει θαυμαστές αυτό το έκτρωμα; Θα καθήσει κανείς να το δει στα σοβαρά; Άντε εγώ είμαι σπάνια περίπτωση. Το έχω στην ίδια κατηγορία με τα Saw. Κανένα δεν μου αρέσει αλλά τα βλέπω για τα βασανιστήρια μπας και δω κανένα έξυπνο και σαδιστικό. Τα Βλέπω το Θάνατο σου έχουν και αυτά θανάτους που βγάζουν απίστευτο γέλιο. Έχει ξεχάσει κανείς το φονικό νερό που ακολουθούσε το θύμα; Για αυτό το λόγο τα παρακολουθώ. Μπορεί να κάνω και μελετές στο πόσο μακριά είναι ικανή να φτάσει η ανθρώπινη ανοησία. Δεν ξέρω ακόμα, δεν με έχω ψυχολογήσει. Ίσως βγάλω το τελικό πόρισμα με το Jeepers Creepers 3.

Έχει άραγε νοήμα ποιος είναι ο σκηνοθέτης; Κάποιος που δεν θα δημιουργήσει ποτέ τίποτα αξιόλογο. Αν το καταφέρει ποτέ τότε θα διαγράψει το The Final Destination για πάντα από το βιογραφικό του. Όπως ακριβώς έκανε και η Πέγκυ Ζήνα με το αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι. Πρωταγωνιστές είναι μια παρέα όμορφων νεαρών που ίσως κάνουν μια quest εμφάνιση σε καμιά σειρά της πλάκας. Σεναριακά καμιά πρωτοτυπία. Ωχ εδώ άρχισα να είμαι προκατειλημμένος. Στο πρώτο είχαμε ένα αεροπορικό ατύχημα, στο δεύτερο ένα αυτοκινητιστικό, στο τρίτο ένα στο λούνα παρκ και στο τελευταίο ένα  σε αγώνες rally. Κάποιος το πρόβλεψε όλα αυτά, κάποιοι επέζησαν και στο τέλος όλοι πέθαναν.

Ποιος ο λόγος να το δούμε λοιπόν; Κανείς. Κάποιοι (δύο με τρεις και αυτοί με το ζόρι) ίσως το βλέπουν γιατί γουστάρουν τον εφετζίδικο τρόπο που πεθαίνουν τα θύματα. Καταρχήν θα τους συγχαρώ γιατί πραγματικά ξέρουν να ξεχωρίζουν την τέχνη. Με αυτό θα απογοητευτούν γιατί είναι μια από τα ίδια. Το 3 τουλάχιστον είχε πιο απίστευτους και γελοίους θανάτους που πιθανότατα θα τους άφησαν ικανοποιημένους. Αν υπάρξει και τέταρτη συνέχεια μάλλον θα την εγκαταλείψουν και οι δύο τρεις που προανέφερα. Μάλλον θα τη δω μόνο έγω. Δεν νομίζω ότι θα έχω την ευκαιρία να δω το Χάρο σε ρόλο serial killer πουθενά αλλού. Ποιος ξέρει μπορεί στο επόμενο να ολοκληρώσει το έργο του και να αυτοκτονήσει. Έχω και τίτλο στο μυαλό μου. Βλέπω το θανατό μου. Χάρος.

Υ.Γ Μόλις συνειδητοποίσα ότι έχω επηρεαστεί κιόλας. Για περισσότερες πληροφορίες ανατρέξτε στο A tale that couldn't be right part 5. Ευχαριστώ.

Θα μας τρελάνουν

φέτος στον μπασκετικό Άρη. Η παραφροσύνη ξεκινάει από πολύ νωρίς. Από τη μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού. Τρία μεγάλα Ελληνικά ονόματα και όλος ο μπασκετικός κόσμος μένει εντυπωσιασμένος που η ομάδα μας ξαναθυμάται την παλιά δυναμική μας. Εντάξει και οι τρεις δεν είναι και στο ζενίθ της καριέρας τους αλλά σίγουρα έχουν τα φόντα να ενισχύσουν την ομάδα. Κάπου εδώ ξεκίνησαν τα λάθη. Αυτή η τριάδα όσο έμπειρη και αν είναι δεν μπορεί να αποτέλεσει την κινητήρια δύναμη για μια ομάδα που στοχεύει να εδραιωθεί στην Euroleague. Εκεί που περιμέναμε και μια καλή τουλάχιστον επιλογή από ξένους μας σκάνε κάτι παντελώς περίεργοι. Εκείνη η ψυχή ο Newble τι να κάνει άραγε; Ομάδα χωρίς καλούς Αμερικάνους δυστυχώς δεν πάει καλά. Πουλάς και ένα παίδι που έχει όλα το μέλλον μπροστά του. Ούτε έτσι μπορείς να πας καλά.

Αυτό αποδείχθηκε και στα πρώτα ματς με το Μαρούσι. Η ομάδα από εκεί που ήταν φαβορί για την τρίτη θέση (στα χαρτιά βέβαια) έπαιξε μπάσκετ επιπέδου Α2. Αλλαγή προπονητή μπας και σωθούμε. Καλό όνομα έφεραν δεν αντιλέγω. Μεταγραφική ενίσχυση επιβεβλημένη. Ψηλό λέμε θα πάρουμε. Πόσο μακριά να φτάσεις με ένα center προχωρημένης ηλικίας. Πολλά ονόματα τεσσαριών ακούστηκαν. Θεωρητικά είμαστε πλήρεις σε αυτή τη θέση αλλά δεν γαμιέται στο σύγχρονο μπάσκετ γίνονται αλχημείες στους ψηλούς. Τελικά απέκτησαν δύο περιφερειακούς. Καταφέραμε να έχουμε μια τριάδα Αμερικανών στο ίδιο σουλούπι, στο ίδιο σωματότυπο. Μπάχαλο η ομάδα. Μέση της χρονιάς και ακόμα ψαχνόμαστε. Κάκιστος σχεδιασμός, ντροπιαστικές ήττες, μετά βίας 50 πόντοι μέσα στο Παλέ. Διώχνεις τον Ντίξον, έναν παίκτη που όπως λέμε το κατέχει το άθλημα, και φέρνεις κάτι περίεργα Σερβάκια που δεν το κατέχουν. Μπάχαλο στο τετράγωνο. Τα πάντα μοιάζουν απαισιόδοξα.

Σε αυτό το σημείο έρχεται το αναπάντεχο. Το διάβασα στα sites και δεν το πίστευα. Κοντά στον Μπλατ ο Άρης. Πλάκα μας κάνουν. Σήμερα έφτασε στο αεροδρόμιο για τις τελικές υπογραφές. Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω. Ένας από τους καλύτερους σύγχρονους προπονητές έρχεται στην ομάδα που υιοθετούσε τη θεωρία του κοντού παπλώματος. Αν δεν πέσουν οι υπογραφές δεν θα το πιστέψω πάντως. Τι μπορεί να κάνει ο Μπλατ τη δεδομένη χρονική στιγμή; Όχι πολλά πιστεύω. Ελπίζω σε μια αγωνιστική σταθερότητα. Μπορεί να διορθωθεί ο κάκιστος σχεδιασμός; Μακάρι. Να περιμένουμε και καμιά πιο σωστή επιλογή από τον προπονητή; Το εύχομαι και αυτό. Κρατήστε τον πάντως για καιρό και σίγουρα θα δούμε βελτίωση. Εκτός και αν μας ετοιμάζουν νέο χουνέρι για να συνεχιστούν για τα καλά τα φετεινά Σκωτσέζικα ντους.

Όπως σε βρει ο καινούριος χρόνος

έτσι θα είσαι κατά τη διάρκεια όλης της χρονιάς Με αυτό το σλόγκαν σαν οδηγό περνούσα κάθε Πρωτοχρονιά. Θυμάμαι τον εαυτο μου να κάνει κατάθεση ψυχής στην τουαλέτα και μόλις συνειδητοποιούσα ότι είχε πάει δώδεκα παρά δέκα έβγαινα τρέχοντας. Να έχεις μόνιμο κόψιμο ένα χρόνο ολόκληρο δεν είναι και ό,τι καλύτερο μπορεί να σου πετύχει. Αδυνατίζεις βέβαια αλλά υπάρχουν και πιο πρακτικοί τρόποι να πετύχεις το σκοπό σου. Φρόντιζα να βγαίνω πάντα για να μην μένω σε ένα σπίτι συνέχεια. Θα με περνούσαν και για απόλυτα βλαμένο οι γονείς μου. Παρίστανα και το χαρούμενο πάντα αλλά μάταια. Έτσι με συνέφερε βέβαια και έτσι έκανα.

Φέτος είχα μια κάπως διαφορετική εμπειρία που ευτυχώς ή δυστυχώς δεν μπόρεσα να την αποτρέψω. Δεν χαμπάριασα τίποτα από νέο χρόνο. Όταν μπήκε αυτός εγώ κοιμόμουν. Ύπνο βαθύ και χωρίς όνειρα. Το μόνο που θυμάμαι είναι να μπαίνει μέσα στο θάλαμο η αλλάγη των σκοπών να μου λέει χρόνια πολλά, να προσπαθώ να απαντήσω, να βγάζω ένα μουγκρητό και να με ξαναπιάνει ο ύπνος. Αν ισχύει το περιβοήτο σλόγκαν που ακολουθήσα επί δέκα και βάλε χρόνια τα πράγματα είναι διφορούμενα. Τα να κοιμάμαι ολόκληρο το 2010 μπορεί να μεταφραστεί σαν θα την πέφτω μια χρονιά και θα είμαι απόλυτα ξεκούραστος. Σαγηνευτικά όμορφο ακούγεται. Από την άλλη παίζει να κοιμάμαι όλη τη χρονιά αλλά να μη ξυνπήσω ούτε το 2011. Με μια λέξη να πεθάνω. Μππππρρρρρ σκιάχτηκα.Λέτε να έχω δίκιο; Θα το δείξει ο καιρός και η διπλανή ψηφοφορία. Και τις χρονιές που μπήκε γαμάτα το νέο έτος δεν εξελίχτηκε καλά. Κάθε κανόνας έχει τις εξαιρέσεις τους. Με κάτι τέτοια προσπαθώ να με καθησυχάσω.

Δεν πέτυχα για ακόμα μια φορά το φλουρί. Η μοναδική φορά που έπεσε σε εμένα χωρίς να έχουν σημαδέψει τη βασιλόπιτα ήταν το 2001 όταν πέρασα τελικά στο πανεπιστήμιο. Αν μου ξαναπέσει ποτέ θα ξανακάνω μηχανογραφικό. Όσο χρονών και αν είμαι. Η παραδόση να κερδίζει το διπλανό από το δικό μου κομμάτι συνεχίστηκε ακάθεκτη.

Πάει και το 2009 λοιπόν. Ας είναι το 2010 καλύτερο για όλους. Και για αυτούς που δεν βγήκαν και στεναχωριούνται για χαζά πράγματα, και για αυτούς που περάσαν πολύ πιο δύσκολες στιγμές από εμένα και τους απασχολούσαν σοβαρά προβλήματα και για αυτούς που πέτυχαν το φλουρί και για όσους πάλι έχασαν. Καλή καρδιά να έχουμε, σωστοί με τους γύρω να είμαστε και όλα θα είναι οκ. Ευτυχισμένο το 2010 κουφάλες. Και ας ακούγεται κοινότυπο. 

Μπαλάντα για μια λυπημένη χώρα

Οι μέρες είναι μαγικές
όταν μπορούμε και γελάμε δίχως φόβο
όταν δεν έχει θάνατο του πρωινού καφέ η κουβεντούλα
οι μέρες είναι φυλακές
όταν η νύχτα πλημμυρίζει βαθμοφόρους
οι μέρες είναι φυλακές
όταν χτυπάνε κάρτα οι βασανιστές

ο χρόνος είναι μαγικός
όταν δεν κρύβονται χαφιέδες στα ρολόγια
όταν γερνάμε σίγουροι με το κεφάλι στο λαιμό μας
ο χρόνος είναι πανικός
όταν ανοίγουν τα ντοσιέ οι στρατοδίκες
ο χρόνος είναι πανικός
όταν μας ζώνει μια τεράστια διαταγή

η πόλη είναι μαγική
όταν φιλιόμαστε στο πάρκο δίχως φόβο
όταν δεν γίνονται έφοδοι στα καφενεία και στους σινεμάδες
η πόλη είναι ασφυκτική
όταν την πνίγουν τα εθνικά ιδεώδη
η πόλη είναι ασφυκτική
όταν ξυπνάμε με εμβατήρια χακί

Η βίαιη αντίσταση είναι η μόνη ελπίδα
σε μια χώρα δίχως ελπίδα και φωνή

sidet buyuleyijidir sidet umutur
umut suz ve sesiz bir
sesiz bir dunada