Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009

Lost season 5 Episode 14 - The Variable

Τελικά δεν είχε ουδεμία σχέση με το συναρπαστικό the constant ούτε στην δομή ούτε σε τίποτα. Δεν είναι απαραίτητως κακό αυτό επειδή το Lost μας έχει ενθουσιάσει με τις συνεχόμενες αλλαγές που παρουσιάζει ακόμα και από επεισόδιο σε επεισόδιο. Οι προσδοκίες πάντως ήταν υψηλές. Ήταν και η μικρή διακοπή των δύο βδομάδων που έκανε την αναμονή ακόμα πιο δύσκολη. Το αποτέλεσμα πάντως ήταν κατώτερο του αναμενόμενου. Με λίγες λέξεις μπορώ να πω ότι έχουμε δει πολύ καλύτερα επεισόδια. Φυσικά έχουμε δει και πολύ χειρότερα δεν αντιλέγω. Ίσως έπεσα θύμα των προσδοκιών μου. Αναμένοντας ένα εξαιρετικό επεισόδιο δεν ικανοποιήθηκα βλέποντας ένα αρκετό καλό.

Σταθερές και μεταβλητές και περιμένεις να δεις κανένα ολοκλήρωμα, μια δυο διαφορικές εξισώσεις, κανένα ανάδελτα βρε αδερφέ. Και αν δεν δεις τίποτα από τα παραπάνω συμβιβάζεσαι με μια χωροχρονική ασυνέχεια. Πως ήταν περίπου το constant. Γεμάτο από χαοτικά ταξίδια περίπου σαν να αιωρείσαι στο κενό προσπαθώντας παράλληλα να πιαστείς από ένα σταθερό σημείο που θα σε σώσει. Αυτές οι ωραίες εικόνες έδωσαν τη θέση τους σε έναν ψιλοαχταρμά. Παιδική ηλικία Φάραντευ, η σφαίρα που χτύπησε τον Ντέσμοντ, 1977 και λίγη δράση, σχέση Ελοίζ και Τσαρλς. Πρόβλημα συνοχής είχε. Δεν έδεσαν καλά όλα τα υλικά. Παρουσιάζει κάτι ενδιαφέρον μετά το κατέστρεφε και τούμπαλιν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η άθλια σκηνή με τον Τζακ και τον Ντάνιελ σε ρόλο πιστολάδων και μετά από λίγο ο εκπληκτικός μονόλογος του Νταν. Παραφορτωμένο επεισόδιο σε γενικές γραμμές.

Τι μένει στο τέλος όμως; Κουλαβάχατα εντελώς. Τις φρίκες τις μεγάλες θα τις φάνε οι εναπομείναντες στο έτος 1977. Πολύ τα σκάτωσαν και να δω πως θα ξεμπλέξουν. Λες να χωθεί κανένας Σαγίντ από το πουθένα; Ακόμα περιφέρεται σαν την άδικη κατάρα; Υποθέτω ότι θα μείνουν παγιδευμένοι στο παρελθόν. Αν είχαν μια ελπίδα με τον Ντάνιελ την έχασαν και αυτήν. Δεν νομίζω να ζήσει ο τύπος. Ήταν προσχεδιασμένο να πεθάνει. Κάποια στιγμή όμως πρέπει να μας εξηγήσουν έστω και λίγο αυτά τα πρέπει, τους κανόνες και το καταραμένο πεπρωμένο. Θυσιάζουν γονείς τα παιδιά τους. Ρε γαμώτο πρέπει να το κάνουν για πολύ σοβαρό λόγο. Γλυκόπικρη η αίσθηση. Επανορθώστε και γρήγορα παρακαλώ.

Mια μικρή προσωπική επισήμανση για τον Δημήτρη αν με διαβάζει ακόμα και δεν με εγκατέλειψε. Σήμερα είχαμε την διάψευση ότι η Σάρλοτ είναι κόρη του Τσανκ. Το πρώτο επεισόδιο που έδειχνε το μωρό δεν σταμάτησε εκεί. Έδειχνε στην συνέχεια τον τρελό Ασιάτη να κατεβαίνει στο σταθμό για να διορθώσει ένα πρόβλημα με την ηλεκτρομαγνητική ενέργεια. Εκεί έπεσε πάνω στον Φάραντεη. Ναι ήταν μια σκήνη που την έδειξαν και στο 14ο. Με δεδομένο ότι ο Ντάνιελ μίλησε με την Σάρλοτ που ήταν γύρω στα πέντε είναι αδύνατον να είναι και το μωρό.Αυτό είναι ο Μάιλς. Δεν είναι δικιά μου η παρατήρηση. Τα συγχαρητήρια πάνε στη διαδικτυακή μου φίλη nmathens η αλλιώς γνωστή και σαν φα λα ντο μι. Χειροκροτήστε την. Όταν μιλάει μαζί μου έχει αναλαμπές.

4 σχόλια:

  1. Μιας και γίνεται αυτή η προσωπική αναφορά στο όνομά μου, λέω να σχολιάσω κι εγώ πρώτη στο blog , για πρώτη φορά άλλωστε! (είναι γενικές οι αναλαμπές μάλλον σήμερα χιχιχιχι)

    Μια χαρά σχολιασμούς έκανες, μόνο που γενικώς το επεισόδιο ήταν καλό κατά την άποψή μου.

    Σολ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Να 'μαι κι εγώ (αφού κι εγώ είχα προσωπική αναφορά :p)

    Όντως άκυρη η θεωρία, κρίμα όμως γιατί πολύ μου άρεσε έτσι όπως την είχα στήσει...

    Κι εμένα η μεγάλη απορία μου είναι το τι θα γίνει τώρα και το πώς θα φύγουν από το νησί... Τουλάχιστον, την επόμενη εβδομάδα έχουμε επεισόδιο Richard-centric, Οπότε το λογικότερο είναι να έχει ενδιαφέρον... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Thanks!!! Μου αρέσει να το παίζω έξυπνη στον Άρη άλλωστε! :P


    Σολ

    ΑπάντησηΔιαγραφή